Niedziela,

2018-07-22

WYZNACZANIE GRANIC

Jesteś tu: » Strona startowa » CIEKAWE ARTYKUŁY » WYZNACZANIE GRANIC

„WYZNACZANIE GRANIC"


Zgodnie z definicją słowo granica oznacza linię rzeczywistą lub wyimaginowaną, która oddziela dwie działki, dwa kraje, dwa terytoria; oznacza również „koniec, kraniec", który można osiągnąć pod względem fizycznym i psychicznym". Właściciel danej nieruchomości jest jedyna osobą odpowiedzialną za to, co się dzieje na jej terenie. Rozpoznanie granic wydaje się łatwe w świecie fizycznym, ale zasada ta również rządzi wszelkimi relacjami międzyludzkimi i to zarówno w odniesieniu do naszych własnych granic, jak i innych ludzi. Granice pozwalają nam odróżniać się od innych. Jaki jest zasięg naszej odpowiedzialności?

Granica mówi nam gdzie zaczynamy, a gdzie kończymy - za co jesteśmy odpowiedzialni, a za co nie. Granice potrzebne są po to, aby czuć, że inni nas szanują
i abyśmy my szanowali innych.



Jak działa osoba nie znająca granic lub ledwo je uznająca?


Granice nie są czymś co dziedziczymy, nie są nam dane - lecz uczymy się ich, tworzymy je oraz cały czas pracujemy nad nimi. Najważniejszym etapem
w kształtowaniu granic są pierwsze lata życia, kiedy kształtuje się charakter
i podstawy dorosłej osobowości.



Jeżeli nie uczymy dzieci przestrzegania granic to dajemy im do zrozumienia, że są one „wszechmocne", a ich zachcianki są najważniejsze. Jeżeli wzrastają jako osoby głuche na  komunikat „NIE" i nie szanują  cudzych granic to skutki tego możemy oglądać w późniejszym życiu. Postawa taka prowadzi do egocentryzmu czyli do przekonania, że świat kręci się jedynie wokół nas.

Na pewno choć raz mieliśmy styczność z dorosłymi, którzy nie rozumieją jak się do nich mówi „NIE", czują potrzebę kontrolowania innych, aby móc postawić na swoim. Co z kolei wiąże się z tym, iż nie potrafią przyjąć odpowiedzialności za własne życie
i konsekwencje własnych czynów.

Trudności z zachowaniem granic mogą dotyczyć również sytuacji, gdy dziecko nie potrafi powiedzieć NIE, gdy inne osoby zachowują się niepoprawnie w stosunku do niego. Takie dzieci boją się utraty relacji z inną osobą i pod wpływem tego strachu poddają się wymaganiom innym, przedkładając ich potrzeby i pragnienia nad własne. Dziecko powinno umieć powiedzieć: „nie zgadzam się z tym", „nie podoba mi się to". Nieoceniona rola rodziny tkwi w tym, by nauczyć dziecko szanowania cudzej opinii oraz swojej.




Jak działa dziecko mające jasno wytyczone granice?


Jako dorośli musimy przekazać dzieciom, że są kochane, że jesteśmy po ich stronie bez względu na wszystko. Dzieci potrzebują z naszej strony oferty stabilnego
i pewnego świata, rządzącego się pewnymi zasadami, co pozwoli im mieć kontrolę nad własnym życiem i własnymi decyzjami. Często my dorośli chcemy zaoszczędzić dzieciom bólu i łagodzimy negatywne skutki ich działań, a przecież każde zachowanie pociąga za sobą pewne konsekwencje, które stanowią najlepszą metodę nauki. Dziecko  samo upomina się o skutki swoich zachowań  - chce zobaczyć „co się stanie, gdy..." - czeka na konsekwencje - nie pozbawiajmy ich dzieci.

Dzieci powinny wiedzieć, że ich granice będą respektowane.


Jeśli chcemy, aby nasze dzieci były wolne i odpowiedzialne, musimy być gotowi na wyznaczanie granic. Jest to zadanie, którego nie da się uniknąć i które częstokroć wymagać będzie od nas dodatkowego wysiłku.

Jednak warto spróbować!